Hoi!

Jaja, het moment van de waarheid was aangebroken! Om 8u spraken we met de groep af om naar Machu Picchu te trekken.Machu Picchuticket in de pocket, busticket in de hand, prut uit de ogen en weg waren we, de kronkelende weg volgend naar boven. Na een half uurtje kwamen we aan. We werden meteen aangesproken door een gids, die ons wilde begeleiden doorheen de eeuwenoude incasite. Na wat onderhandelen over de prijs was het in de sjakosj. Een gids is echt wel nodig, want anders blijft Machu Picchu ook maar gewoon 'een hoop stenen' volgens Fabian. Laten we het dan toch iets meer inca-minded zeggen dat het een 'hele mooie hoop stenen is'. Meneer dedacht overigens dat ik de reisbegeleidster was en dat ik in Peru woonde. Njah, een mens kan zich al eens vergissen he, voor mij was het ook de allereerste keer dat ik op Machu Picchu stond :)

Tjah, het is gelijk in de boekskes, maar dan echt he... De foto's die we maakten, kunnen eigenlijk allemaal afgedrukt worden als postkaartjes. Prentjes zijn het :) Bon, een beetje over de geschiedenis nu. Er zijn verschillende theorieen over de incasite. Sommigen beweren dat die vanaf de 9e eeuw al in opbouw was, anderen zeggen dan weer dat het 3eeuwen later was. Laten we besluiten dat het in elk geval eeuwenoud is, zo komt iedereen overeen. Ook over het wel of niet ontdekken van MP door de spanjaarden, bestaan twijfels. De meesten zeggen van niet, onze gids daarentegen, was er van overtuigd dat de inca's wisten dat de spanjaarden zouden komen, en hebben heel hun hebben en houden meegenomen, naar god weet waar.

We genoten van de tour, van de beklimmingen, van de uitleg etc ... Opmerkelijk was de soort klok/kalender die ze hadden gemaakt uit steen, waardoor ze wisten wanneer de langste dag van het jaar was (21dec) enwnr de kortste (21juni). Klopt, da's andersom dan bij ons, door de ligging tov de evenaar he ;) Ela, zelfs ik ga hier vertrekken met een grote aardrijkskundige kennnis! Ze wisten perfect met die steen waar het noorden en het zuiden zich bevindt, wanneer er gezaaid en geoogst moest worden etc. Knap.

Van knap gesproken, ze wisten zelfs een tectonische plaat liggen (zoeentje die aardbevingen veroorzaakt), en op die lijn bouwden ze geen belangrijke gebouwen.

Na het begeleid bezoek, kregen we vrij.... We klommen tot op hét uitzichtpunt, waarvan elke MPfoto op de prentjes gemaakt wordt. Tis toch anders als je er effectief staat hoor! Wat een magnifiek zicht. En zo echt allemaal tussen de bergen... sjieke dinges.

Met een hongerige buikje trokken we weer richting Aguas Calientes. Het spreekt voor zich dat op MP zelf eten geen optie was, wegens woekerprijzen! We profiteren he :) Er is daar vlak naast trouwens 1 hotel. 1 nachtje kost je maar liefst 900dollar. Hopelijk voor die logés, is het ontbijt inbegrepen ;)

Na de lunch sprongen we op de trein richting Cusco, want we hadden daar ook nog een dagje tegoed.

Het ging nogal holderdebolder, we werden werkelijk van de ene kant van de trein naar de andere geschud. Ik voelde mij bijna weer zoals in het vliegtuigje over de nazcalijnen, al was dit geschud iets verticaler, maar wel voor 4u lang...

Vanuit het station stapten we een busje in, op weg naar ons alombekende hotel, waar onze bagage op ons stond te wachten, en ons beddeke :)

Lieve groetjes