Hoi :)

Het internetcafé verdient hier geld aan ons hoor, het is hier de volle 25 eurocent per uur om te internetten :)

Vandaag vertrokken we vroeg vanuit ons hotel naar Puno. We maakten nog snel een kiekje van de huis-alpaca, die effectief eventjes binnenstond in het hotel ook! We posten ook wel nog een foto van dat beestje, Manchas (=vlekje). Weer een rit van 5uur voor de boeg, maar alweer een hele mooie. Prachtige landschappen, boerendorpjes waar je de typische klederdrachten ziet terugkomen en het land omploegen met de hand of heel af en toe eens met 2ossen...

Doordat we al een beetje gewend geworden zijn aan de hoogte, stopten we vandaag bij het hoogste punt van onze reis: 4910 meter. We konden dus weer cocabladeren sjieken, maar dat komt onze oren uit ondertussen. We trokken allebei een heel vies gezicht en hebben dan maar besloten om het erop te wagen en die cocablaadjes te laten voor wat ze zijn. Hoogteziekte, mijn gat!

Het hobbelige aan de weg kreeg je er gratis bij, waarbij een deel van onze groep toch wel last kreeg van hoofdpijn, mede ook door de hoogte.

Een trap oplopen doe je hier wel het beste niet met 2treden tegelijk, slenteren zorgt al voor genoeg gehijg, ook weer door de hoogte. Voor de rest hebben we niet zoveel last van de hoogte dus, gelukkig!

We stopten ook bij een meer waar er 3soorten flamingo's te zien waren. Schoon hoor! Tis eens iets anders dan de zoo van Antwerpen he :)

Nu hebben we de middag vrij in Puno, maar er valt hier niet zoveel te beleven. We bereiden ons hoofdzakelijk voor op morgen en overmorgen, we gaan een tweedaagse gaan doen op het Titicacameer. Eerst gaan we naar een eilandje waar we in een echte peruaanse familie zullen verblijven. Ook daar is geen verwarming, en het is daar snachts tussen de -5 en de +5 graden... Dat wordt bibberen! Elektriciteit is er niet, en internet dus al helemaal niet. Jullie zullen dus nog eventjes moeten wachten op verdere verhalen, maar zoals altijd zullen we opletten en genieten en foto's maken! Er zal daar ook net een volksfeest aan de gang zijn, waarbij we ook peruaanse kleren aanmogen!

Niet iedereen van de groep is er wild van, van de tweedaagse op de eilandjes, maar ik vind het helemaal te gek! En Diedie is heel blij dat ik Spaans kan, dat we ons daar toch een beetje uit de slag zullen kunnen trekken in die familie. Ik heb hem natuurlijk nog niet verteld dat ik niets zal vertalen :) Alleen zo zal hij het echt leren he ;) Mhoehaha...

Tot binnenkort!

PS: Jammer genoeg lukt het hier opnieuw niet om fotos te posten... Hopelijk later meer geluk!